บทที่ 163

เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 163

หลังคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดบรู๊กลินก็พูดอีกครั้ง “ทำไม…” ตึก ตึก แขนที่บาดเจ็บฟื้นกลับมาแล้ว แสงอุ่นจาง ๆ ค้างอยู่รอบหัวไหล่ชั่วครู่ ก่อนแม้แต่รอยช้ำจะหาย “ทำไมถึงมีแรงก์ S อีกคนอยู่ที่นี่…?” บรู๊กลินมองคังชางโฮอย่างตก