บทที่ 162

เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 162

บรู๊กลินงุนงง คนเราจะมองของวิเศษขนาดนี้—ของที่ปกติทำให้คนส่วนใหญ่คันไม้คันมือด้วยความโลภ—ด้วยสายตาเฉยชาแบบนั้นได้ยังไง? “น่าประทับใจ” นี่เป็นครั้งแรกที่มีใครปฏิเสธข้อเสนอของเธออย่างเด็ดขาดขนาดนี้ และเพราะปฏิกิริยานั้นผิด