บทที่ 159 ยังเป็นเด็กอยู่

ทะลุมิติยุค 70 ครานี้ข้าขอใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ · ตอน 157

แม้จะถูกผลักออกไปแต่เจียวจวินโม่ก็ไม่โกรธ ตรงกันข้าม เขากลับพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมพูดจริงนะ ถ้าผมมีลูก ผมจะดูแลเขาให้ดีที่สุด เพราะผมชอบเด็กมาก” ลู่เซี่ยได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกตกใจ จากนั้นก็เกิดรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย “ลูกที่ไห