บทที่ 158 เริ่มคิด

ทะลุมิติยุค 70 ครานี้ข้าขอใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ · ตอน 156

ตอนนี้ซุนเสิ้งหนานรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว แต่สีหน้าของเธอยังคงดูสับสนเล็กน้อย “เธอคิดว่าพวกเราจะเป็นแบบนี้ตลอดไปเหรอ? พวกเราจะติดอยู่ในชนบทแบบนี้ ไม่มีวันได้กลับเข้าเมืองไปตลอดชีวิตเลยเหรอ?” คิดถึงตรงนี้ ซุนเสิ้งหนานก็รู้สึก