บทที่ 438
เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 438
“พอมาคิด ชาวโลกคนนั้นเคยร้องดังขนาดนี้ไหม?” อย่างน้อยเท่าที่จำ ฉันไม่เคยเห็น ชาวโลกผมดำยังร้องไห้ดัง เกาะใครไว้แม้ผ่านหลายวินาที ปากที่ปกติปิดแน่นอ้าเต็ม ร้องโดยไม่ยั้ง แม้ฉันยังตกใจกับความแรงของปฏิกิริยา “ดูเหมือนเขารัก