บทที่ 305
เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 305
ทั้งที่ผมกำลังทรมานอยู่แท้ ๆ คนข้าง ๆ กลับปรับมือจับอาวุธเฉย ๆ โดยไม่เซแม้แต่นิด เดินไปข้างหน้าสองก้าว แล้วขว้างหอกออกไป นี่มันอะไรกัน? ปัญหาจริงไม่ใช่ผู้เฝ้าชั้นแรกของ [หอคอยร้อยคน] เสียหน่อย สัตว์ประหลาดตัวจริงไม่ใช่คน