บทที่ 234

เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 234

ครืน… โครม! เพล้ง! จานชามไหลตามโต๊ะที่แตกเอียง แล้วตกกระแทกพื้น ฉันจ้องบูแดจิเกที่หกเลอะกระเบื้องอย่างว่างเปล่า ปากอ้าเล็กน้อย แน่นอน จองฮาซองไม่ได้ตั้งใจพังโต๊ะ ตาเขาเองก็เบิก เหมือนตกใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ ความเงียบอยู่เ