บทที่ 231

เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 231

ซ่า ซ่า เสียงกระดาษบางเสียดกัน เสียงติ๊กเบาจากนาฬิกาบนผนัง และกลิ่นไม้จางในอากาศ “--” นี่คือห้องสมุดสาธารณะในโซล ผู้คนกระจายตามโต๊ะ มีหนังสือกับสมุดกางอยู่ตรงหน้า หมกมุ่นอ่าน และมุมเงียบระหว่างชั้นหนังสือ มีร่างใส่ฮู้ดยึ