บทที่ 227
เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 227
เจ็ดชั่วโมงต่อมา ห้องเช่าแห่งหนึ่งในโซล บ่ายแดดสด ฉันเล่นโทรศัพท์ พลางฟังเสียงจั๊กจั่นฤดูร้อนนอกหน้าต่าง เพื่อเป็นข้อมูล ตอนนี้เก็บร่องรอยทุกอย่างจากตึกร้างเรียบร้อยแล้ว พูดอีกแบบ ผ่านมาเจ็ดชั่วโมงจากความล้มเหลว “ฟู่ว” ย