บทที่ 193
เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 193
บ่ายอันเงียบสงบ “ตายจริง” ระหว่างนั้น มีของชิ้นใหม่ไม่คุ้นปรากฏในห้องตัวแทน สิ่งเปลี่ยนชัดที่สุดคือโต๊ะระหว่างคนสองคนที่นั่งตรงข้ามกัน ไม่ใช่แก้ว ไม่ใช่ควอตซ์ กลับส่องประกายแทบเหมือนงานศิลป์ ราวกับตัววัสดุซ่อนพลังบางอย่า