บทที่ 121
เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก · ตอน 121
ฉุกเฉิน! ฉุกเฉิน! นี่ไม่ใช่เวลามานั่งดูทะเลแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันได้ซวยหนักจริง ๆ แน่! ‘ก๊าาาาา…!’ เช้าตรู่วันหนึ่ง ฉันเอามือกุมศีรษะแล้วกรีดร้องอยู่ในใจ ตอนนั้นฉันกำลังนั่งรถไฟมุ่งหน้ากลับโซล พูดอีกอย่างคือ เพิ่งมา