ชาตินี้ฉันจะไม่แต่งกับคนสารเลวอีก

เสิ่นตัวอวี๋มองแผ่นหลังของชายคนนั้นโดยไม่พูดอะไร ขณะเดียวกัน ผีห้าก็สิงเข้าร่างของชายหัวล้านเขาหันไปมองลูกน้องก่อนกล่าวเสียงเรียบว่า “พวกเรากลับกันเถอะ” แม้พวกลูกน้องจะรู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามอะไร เมื่อกลับถึงฐาน

ทุกคนต่างจ้องมองไปที่เสิ่นตัวอวี๋ เสิ่นตัวอวี๋กวาดสายตามองพวกเขา “เป็นอะไรกัน ฉันก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ากินข้าวเย็นก่อน ไม่ว่าจะมีเรื่องใหญ่แค่ไหน ข้าวเย็นก็ต้องกินก่อนนะ!” เสิ่นซานถอนหายใจเสียงดังแล้วบ่นว่า “ลูกรัก ใจลูก

ถุงทองคำนั้นสุดท้ายแลกมาได้ถึงสองแสนสองหมื่นหยวน จากนั้นหลิ่วหงและคนอื่นก็ยกโรงงานนี้ให้กับเสิ่นตัวอวี๋ เสิ่นตัวอวี๋ได้รับทั้งที่ดิน โรงงานใหม่เอี่ยม และเครื่องจักรมากมาย ซึ่งเธอก็ยังไม่แน่ใจว่าเครื่องพวกนี้ยังใช้งานได้อ

พื้นที่ตรงนี้ถูกพวกเขาทิ้งไปแล้ว ตอนนี้ได้แต่หวังว่าเสิ่นตัวอวี๋จะรับช่วงต่อ สำหรับกลุ่มคนเหล่านี้ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการมีเงินทุนหมุนเวียนอยู่ในมือ เสิ่นตัวอวี๋เดินดูรอบโรงงาน พื้นที่โรงงานกว้างขวางและตกแต่งได้ค่อนข้าง

หลิ่วหงลูบเนื้อผ้าแล้วพูดว่า “ผ้านี้ฉันรู้สึกว่าแปลกมาก คล้ายกับผ้าเทอริลีนแต่ก็ไม่ใช่ผ้าเทอริลีนทั้งหมด” เสิ่นตัวอวี๋มองหลิ่วหงพลางพูดว่า “พี่หงสายตาดีจริง ๆ ผ้านี้ไม่ใช่ผ้าเทอริลีนทั่วไปเท่านั้น แต่เป็นผ้าที่โรงงานของเ

เสิ่นตัวอวี๋ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ถูกกู้เหลียนดึงเธอไปด้านหลัง ชายหัวทองหัวเราะเย็นชาพูดว่า “รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ถนนสายนี้ทั้งหมดอยู่ในการดูแลของฉัน! หึ! ถ้าอยากจะเปิดร้านที่นี่ วันนี้เธอต้องไปกับฉัน” เสิ่นตัวอวี๋คลี่ยิ้ม

สวีกุ้ยเซียงวิ่งเข้ามาในลานบ้านแล้วด่าเสียงดัง “เมิ่งเฟยอวิ๋นออกมาเดี๋ยวนี้ พาผู้หญิงคนนี้ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้” พี่จางตาแดงก่ำ วันนี้เมิ่งเฟยอวิ๋นและกู้ต้าหนิวหยุดพัก เมื่อได้ยินเสียงของสวีกุ้ยเซียงพวกเขามองหน้ากันแล

เสิ่นตัวอวี๋มองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “หมายความว่ายังไง! ฉันหาคนรับใช้ให้คุณ คุณไม่ขอบคุณฉันไม่ว่า ยังมาพูดจาแบบนี้ใส่ฉันอีก” สวีกุ้ยเซียงพูดอย่างเดือดดาล “เสิ่นตัวอวี๋ เธอทำแบบนี้ตั้งใจแกล้งฉันใช่ไหม นั่นไม่ใช่คนรับ

ถึงแม้ว่าเรื่องเรียนจะสำคัญ แต่ตอนนี้ธุรกิจก็สำคัญเช่นกัน เมื่อหลายคนได้ยินข่าวลือ จึงไม่กล้าทำธุรกิจกับเสิ่นตัวอวี๋ ชั่วเวลานั้นความกังวลก็ปกคลุมไปทั่ว! กู้ต้าหนิวและเหลียงซานเยว่กังวลมาก กู้ต้าหนิวมองเสิ่นตัวอวี๋ที่กำล

เสิ่นตัวอวี๋ใช้แว่นขยายส่องดูจากบนลงล่าง เธอไม่คิดว่าในหมู่บ้านบนเขาที่ห่างไกลและล้าหลังแห่งนี้จะค้นพบของเจ๋งขนาดนี้ได้ แต่ของชิ้นนี้ไม่ใช่ของที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษแน่นอน เสิ่นตัวอวี๋มองดูร่องโคลนในรอยแยกแล้วพูดว่า “สี่

โรงงานสิ่งทอของเสิ่นตัวอวี๋และโรงงานผลิตเต้าหู้ของกู้เหลียนต่างหยุดกิจการลง ตอนนี้หมู่บ้านหมั่นโถวเต็มไปบรรยากาศหดหู่ แต่ละคนมีท่าทางกังวล โชคดีที่กู้เหลียนจ่ายเงินปันผลของเดือนนี้เพื่อเป็นกำลังใจ ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านห

มีผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงลายจุด สวมรองเท้าส้นสูงเดินเข้ามา เธอชำเลืองมองเสิ่นตัวอวี๋ด้วยสายตาราบเรียบ แววตานั้นแฝงไปด้วยการตักเตือน เธอยิ้มพลางพูดว่า “พี่เยี่ย ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ล่ะคะ บังเอิญจังเลย! ฉันมาซื้อเสื้อผ

ตู้เฟิงมองเธอด้วยสายตาจริงจัง “แน่นอนว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการพัฒนาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเรา ถ้าผู้จัดการเสิ่นไม่เต็มใจรับงานนี้ก็ช่างเถอะ” คำพูดนั้นดูเหมือนจะสุภาพ แต่กลับแฝงไปด้วยการข่มขู่ หากเธอกล้าปฏิเสธ สิ่งที่

ประตูถูกผลักเปิดออกด้วยเสียงดัง จากนั้นจางเจียหาวก็วิ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนเหงื่อ พูดอย่างร้อนรนว่า “พี่ใหญ่ ได้ยินว่าตู้เฟิงกำลังมาที่นี่หมอนั่นทั้งโลภทั้งร้าย คุณต้องระวังให้ดี!” เสิ่นตัวอวี๋มองเขาพลางยิ้มพูดว่า

เรื่องของซุนต้าเหว่ยกลายเป็นข่าวลุกลามใหญ่โตไม่นานจ้าวเถาเถาก็รู้เรื่อง เธอโกรธจัดจนทุบกระจกและชามในบ้านแตกกระจาย “หมอนี่ไร้ประโยชน์จริง ๆ ฉันยังหวังว่าเขาจะมีเงินมาแบ่งให้ใช้บ้าง แต่กลับเอาไปผลาญหมดในคืนเดียว แบบนี้มันบ

เสิ่นตัวอวี๋และกู้เหลียนช่วยกันค้นตัวพวกนั้นทั้งด้านในและด้านนอกอย่างละเอียด จากนั้นเธอก็หันไปมองผีสี่แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ทำไมฉันถึงไม่เชื่อในฝีมือของเธอเลยล่ะ เธอคงไม่ได้ใช้เข็มแทงหรอกนะ” ผีสี่หัวเราะคิกคัก “ถ้าไม่ใช้เข็มแ

ชายคนนั้นมองพวกเขาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะพูดขึ้นว่า “เอาล่ะ เดิมพันได้แล้ว” เสิ่นตัวอวี๋ไม่รีรอ วางเดิมพันยี่สิบหยวนลงทันทีท่ามกลางเสียงหัวเราะของผู้คนรอบข้าง หากเป็นก่อนหน้านี้ที่เธอวางเดิมพันแค่ยี่สิบหยวนทุกตา คงไม่มีใครเ

เหลียงผิงและป้าสะใภ้ใหญ่มองหน้ากัน เสิ่นตัวอวี๋ยิ้มปลอบใจว่า “ครอบครัวแบบนี้ ถึงแม้เราไม่ลงมือ พวกเขาก็ต้องพังเองในไม่ช้า คุณดูเถอะ ไม่นานต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่นอน” ความจริงเป็นไปตามที่เสิ่นตัวอวี๋คาดไว้ ช่วงหลายวันที่ผ่า

พูดไปแล้วก็แปลก เมื่อวานเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนั้น ตามปกติแล้วซุนต้าเหว่ยไม่น่าจะสนใจจ้าวเถาเถาอีก เพราะชื่อเสียงของเธอตอนนี้เรียกได้ว่าเสียหายยับเยิน แต่เขากลับทำตัวเหมือนคนเสียสติ ตาแดงก่ำแล้วตะโกนใส่ผู้เป็นแม่ด้วยความโกรธ

ซุนต้าเหว่ยวางแผนอย่างแยบยล จากนั้นเขากับจ้าวเถาเถาก็ดำเนินการสานสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้ง ต้องยอมรับว่าความคิดของซุนต้าเหว่ยนั้นถูกต้อง ในดวงตาของจ้าวเถาเถาเต็มไปด้วยความอาฆาต เสิ่นตัวอวี๋จ้องมองเธอเขม็ง ผู้หญิงคนนี้ช่างน

กู้ต้าสยงเห็นเสิ่นตัวอวี๋รีบกระซิบกู้เหลียนว่า “พี่ใหญ่ พี่สะใภ้มาแล้ว…” กู้เหลียนเห็นเสิ่นตัวอวี๋ก็อึ้งไปชั่วขณะ “ภรรยาคุณมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า” เสิ่นตัวอวี๋ยิ้มแล้วพูดว่า “พูดแบบนี้ได้ยังไง ถ้าฉันไม่มีธุระอะไรก็มาหา

เสิ่นตัวอวี๋มองที่เหลียงเสี่ยวหง “เสี่ยวหง ฉันเคยทำร้ายเธอสักครั้งหรือเปล่า ทำไมถึงแก้ขนาดเอวเสื้อให้เล็กขนาดนี้ เธอรู้ไหมว่าเมื่อเธอแก้ให้เล็กขนาดนี้เสื้อผ้าของฉันทั้งหมดเสียหายหมดแล้ว” เหลียงซานเยว่หยิบเสื้อผ้าออกมาจาก

หลังจากออกไปแล้ว จางเจียหาวก็เริ่มนำพาลี่จิ้งหมิ่ง แน่นอนว่าเขายังคงเป็นพระรองที่ทั้งแสดงและคอยแนะนำลี่จิ้งหมิ่งไปด้วยในเวลาเดียวกัน เสิ่นตัวอวี๋มองไปที่เหอผิงผิง “ผิงผิง อยู่ในกองถ่ายรู้สึกยังไงบ้าง” เหอผิงผิงยิ้มตอบ “ฉ

เสิ่นตัวอวี๋มองอีกฝ่ายด้วยสายตาราบเรียบ “คนที่ชื่อหวังอิงคนนั้นน่าจะมีคู่รักที่รู้จักกันตั้งแต่เด็กใช่ไหม ผู้หญิงคนนี้ต้องสวยมากแน่ ๆ และคุณก็เคยมีใจให้เธอด้วย” หลิวเหวินตกใจตาโต “สวรรค์! พี่ใหญ่ คุณเป็นหมอดูหรือเปล่าเนี

ของในตู้เซฟของซาอวี๋กลับไม่มากอย่างที่คิดไว้หมอขึ้นชื่อว่าใช้เงินมือเติบ ได้เงินมาก็ใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่ายไม่ยั้งมือ และเงินส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับการซื้อสิ่งของและอุปกรณ์ต่าง ๆ ซึ่งต้องยอมรับว่าหมอนี่ดูแลลูกน้องของตัวเองไ

ช่วงนี้ผีหนึ่งและผีสองวนเวียนไปตามฐานพวกค้ามนุษย์ และได้พบพรรคพวกกว่ายี่สิบตน วิญญาณเหล่านี้ไม่สามารถกลับชาติมาเกิดได้หรือกินอาหารได้ได้แต่เดินวนเวียนอยู่ในฐานของพวกค้ามนุษย์ไม่หยุดหลายคนอายุยังน้อยมาก แต่ผีหนึ่งและผีสอง

เสิ่นตัวอวี๋กระโดดขึ้นไปบนรถทันที สายตากวาดมองเด็ก ๆ ที่หลับอยู่ บางคนหลับสนิท บางคนดูอิดโรย เห็นได้ชัดว่าสภาพร่างกายไม่ดีเอา ในมุมหนึ่ของรถ เธอเห็นเด็กสองคนหลับตานิ่งใบหน้าของพวกเขาซีดเซียว เธอเอาจับชีพจรทั้งสองก่อนจะส่

พระเจ้าช่วย! เสิ่นตัวอวี๋ไม่ได้กำลังทำเป็นเจ๋ง แต่โรงงานผลิตของเธอกำลังเดินเครื่องเต็มกำลังจนแทบจะมีควันพวยพุ่งออกมา ไม่ใช่แค่โรงงานใหญ่เท่านั้น แม้แต่ในหมู่บ้านตอนนี้ก็ทำงานกันสามกะ แต่ถึงจะเร่งมือกันขนาดนั้นก็ยังไม่ทัน

กู้ต้าหนิวได้ยินน้ำเสียงของเธอก็รู้สึกไม่พอใจ วันแรกก็วางท่าเป็นแม่สามีใจร้ายเสียแล้ว เธอไม่มีวันยอมทนแน่นอน กู้ต้าหนิวยิ้มมองไปที่เมิ่งเฟยอวิ๋นพูดว่า “งั้นฉันเข้าไปทำบะหมี่น้ำให้สักชามนะ!” เมิ่งเฟยอวิ๋นมองดูกู้ต้าหนิวอย

ทันทีที่กลับมาถึงบ้าน ก็ได้ยินเสียงร้องโอดครวญดังมาจากลานหลังบ้าน ทำให้กู้เหลียนตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้น เมื่อเดินไปที่ศาลาถึงได้พบว่าเมิ่งเหล่ยกับเมิ่งอวี่นอนอยู่บนพื้น ร่างทั้งคู่เต็มไปด้วยบาดแผลจากของมีคม เลือดสีแดงสดเจ

ใบหน้าของเฉินชิงเหม่ยแดงก่ำ เสิ่นตัวลี่กับเสิ่นตัวหมิ่นยังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ! “เสิ่นตัวอวี๋ เธอยังอยากจะพูดอะไรอีก ทำไมเธอเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ ได้เมตตาให้ไปพักที่บ้านของเขา อย่ามาพูดจาเลอะเทอะ!” เสิ่นตัวลี่จ้องเธอเขม

เหลียงจิ้งจิ้งดูเหมือนจะอ่อนกว่าเยาว์ลงไปมากถ้าบอกว่าเธออายุสามสิบปีก็มีคนเชื่อ เสิ่นตัวอวี๋ทำเพียงมองเฉย ๆ โดยไม่ได้พูดอะไร กู้เหลียนมองพวกเขาทั้งครอบครัวด้วยสายตาเย็นชา “กินข้าวให้เรียบร้อย ถ้าไม่กินดี ๆ ฉันจะเชิญพวกคุ

คำพูดของเสิ่นตัวอวี๋ทำให้สีหน้าของผู้คนรอบข้างเปลี่ยนไป เรื่องราวของตระกูลเมิ่งเป็นที่รู้กันดี ทุกคนจะไม่เข้าใจได้อย่างไร สวีกุ้ยเซียงหน้าแดงด้วยความโกรธ “ใช่ ฉันเป็นคนเก็บตัว ไม่เหมือนบางคนที่พอมีเงินก็เอาของทุกอย่างมาใ

ผีสี่กำลังนั่งดูโทรทัศน์ด้วยความเพลิดเพลิน ทุกวันนี้รายการโทรทัศน์มีไม่มากนัก แถมยังเป็นขาวดำทั้งหมด ทว่าเพราะผีสี่ไม่เคยเห็นโทรทัศน์มาก่อน ช่วงนี้จึงหลงใหลกับมันเป็นพิเศษ “ฮ่า ๆ ๆ ขำชะมัดเลย” ผีสี่หัวเราะเสียงดังอย่างมี

คำพูดเหล่านี้ทำให้เมิ่งเฟยอวิ๋นจนแทบเดือดดาลเขาอยากหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับไปโต้เถียงกับญาติพวกนั้นสักคำสองคำ แต่บรรดาพี่น้องของเขาก็ดึงเขาไว้อย่างแรง “วันนี้เป็นวันมงคล อย่าไปก่อเรื่องเลย อีกอย่างเดี๋ยวก็ได้เห็นเองว่าสวยไม

หยางเฉิงตานมองสัญญาแล้วพยักหน้า “ที่นี่มีหอพักพนักงานไหม” เสิ่นตัวอวี๋ยิ้มตอบ “มีสิ ไม่เพียงแค่มีหอพักพนักงานนะ แต่ยังมีอาหารให้ทุกวัน และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ อีก…” เธอโทรศัพท์เรียกสี่เชวี่ยมาทันที สี่เชวี่ยรีบมาช่วย

ไม่ว่าจะเป็นคนทะลุมิติหรือเกิดใหม่ คนจากอนาคตคนไหนบ้างที่ไม่รู้ว่าอสังหาริมทรัพย์สามารถสร้างรายได้มหาศาล เสิ่นตัวอวี๋ก็อยากมีส่วนแบ่งความมั่งคั่งของยุคนี้เหมือนกัน! ดังนั้นเธอจึงเริ่มพัฒนาบริษัทก่อสร้างของตัวเอง ถ้าเมิ่ง

เสิ่นตัวอวี๋คุยกับเขาอยู่ครู่ใหญ่ ขณะตอบคำถามใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ ในใจเขาคิดว่า เขาไม่ได้รับงานมานานแล้ว ถ้าเธอสนใจเขา เขาจะทำงานให้ดีที่สุด จะได้เงินมากหรือน้อยก็ไม่สำคัญ ขอแค่พี่น้องได้มีข้าวกินก็พอ หลังจากจางเจีย

เสิ่นตัวอวี๋คลี่ยิ้มกว้าง คนฉลาดเป็นอย่างไรน่ะหรือ จางเจียหาวคนนี้ นับว่าเป็นคนฉลาดจริง ๆ เสิ่นตัวอวี๋ลูบหัวเขาแล้วพูดว่า “เด็กคนนี้ ร้องไห้อะไรกันนักหนา ลุกขึ้นเร็ว ลุกขึ้นเร็วสิ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน พรุ่งนี้นายก็ยัง

เสิ่นตัวอวี๋พูดขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “แม่ รู้ไหมว่าวันนี้ตอนที่ฉันไปร้านทองกับกู้เหลียนเราเจอใครมา” แม่กู้เหลียนส่ายหัวอย่างสงสัย เสิ่นตัวอวี๋จึงพูดต่อว่า “ฉันเจอเมิ่งซานเสี่ยงกับลู่ซินน่ะ” แม่กู้เหลียนขมวดคิ้ว ราวกับ

เสิ่นตัวอวี๋เข้าใจในทันที หมอนี่ตั้งใจล่อเธอเข้ามาในสำนักงานเพื่อดูความสามารถของเธอ เธอมองเขาที่กำลังเกาหัวเกาหูอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนจะไตร่ตรองครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า “เงินสามหมื่น ไม่ใช่ฉันว่าหาไม่ได้ แต่…” ดวงตาของเส

เสิ่นตัวอวี๋มองสองคนนั้นอย่างประหลาดใจ ก่อนจะถอนหายใจอย่างจนปัญญา เมิ่งซานเสี่ยงคนนี้สมองมีปัญหาหรือเปล่านะ ถึงได้ไปสนิทสนมกับลู่ซินจริง ๆ อีกสองวันก็จะเป็นวันมงคลของเมิ่งเฟยอวิ๋นแล้วแต่เมิ่งซานเสี่ยงกลับไม่ยอมมาช่วย สวี

เสิ่นตัวอวี๋เหลือบมองจางเจียหาวสายตาราบเรียบ “ไม่คิดเลยว่าคุณจะมีสิทธิ์ตัดสินใจแทนร้านสหกรณ์ได้” จางเจียหาวแค่นเสียงหัวเราะ “แล้วคุณล่ะเป็นใคร หรือว่าเป็นนางเอกของละครเรื่องนี้! หน้าตาก็ดูใช้ได้อยู่หรอกนะ แน่นอนว่าตัดสิน

การถ่ายทำละครโทรทัศน์ไม่ใช่เรื่องง่าย อุปกรณ์ถ่ายทำทั้งหมดนำเข้าจากต่างประเทศ ซึ่งเพียงแค่ค่าอุปกรณ์เหล่านี้ก็ปาเข้าไปเป็นหมื่นแล้ว ทำเอาหลิวเหวินถึงกับน้ำตาตกใน “ความจริงผมไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์พวกนี้ก็สามารถถ่ายทำผลงา

ผ่านไปสักพักก็มีคนเดินเข้ามาและพูดว่า “พวกเราได้ตรวจสอบแล้ว บุคคลนี้มีอยู่จริง แต่เขาบอกว่าตัวเองยังกินไม่อิ่มเลยจะมีเงินให้เสิ่นเฉินกวงยืมได้ยังไง และบอกให้เสิ่นเฉินกวงเลิกพูดเหลวไหล” คนคนนั้นพอได้ยินว่าเป็นโทรศัพท์จากศ

อู๋เหมิงไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้ตกอยู่ในสภาพที่น่าสงสารขนาดนี้ เธอมองพ่อและแม่เลี้ยงพลางพูดว่า “พวกคุณลุกขึ้นเถอะ ถ้าอยากได้เงินฉันก็ให้ แต่พวกคุณต้องสัญญาว่าหลังจากได้เงินแล้ว จะไม่มาก่อกวนที่นี่อีก” แม้จะมีวิธีจัดการท

ตระกูลเสิ่นไม่ได้เป็นคนไร้การศึกษาทั้งหมด ชายชราเสิ่นและเสิ่นเฉินหยางพยักหน้า และดูเหมือนว่าวิธีนี้จะได้ผลจริง ๆ แม้ว่าการฟ้องร้องทุกเรื่องต้องมีหลักฐาน แต่การที่พ่อแม่จะฟ้องลูก โดยทั่วไปแล้วสามารถทำได้ และถ้าพวกเขาชนะคน

เสิ่นตัวอวี๋คลี่ยิ้มทันที “ทุกคนได้ยินกันแล้วนะ!ในเมื่อน้องสาวของฉันพูดเรื่องน่าสงสารขนาดนี้ พวกเราต้องไม่ปล่อยคนที่รับเงินลับหลังคนนั้นไปแน่ แบบนี้มันไม่ใช่การทุจริตเหรอ” “ใช่ พวกเราต้องเอาเรื่องให้ได้ไม่อย่างนั้นพวกคุณ

เสิ่นตัวอวี๋กับกู้เหลียนเดินกลับบ้านมาพร้อมกับเสียงพูดคุยหัวเราะอย่างมีความสุข เดิมทีเมื่อวานพวกเขาตั้งใจจะไปกินอาหารทะเลที่บ้านของเหอผิงผิง แต่เพราะโรงงานมีคำสั่งซื้อเยอะจนปลีกตัวไปไหนไม่ได้ วันนี้พวกเขาวางแผนว่าหลังกลั

เสิ่นเฉินหยางกับชายชราเสิ่นกลับไปด้วยท่าทางเหม่อลอย หญิงชราเสิ่นเห็นสภาพล่องลอยไร้วิญญาณของพวกเขาก็ถามว่า “ในกระสอบใบนั่นใส่อะไรไว้เหรอ ไหนบอกมาสิ?!” เสิ่นเฉินหยางกลืนน้ำลายแล้วพูดว่า “เงิน! ในกระสอบใบนั้นเต็มไปด้วยเงิน!