เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก

...หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่บริษัทของเอเลี่ยนเริ่มเดินงานอย่างราบรื่น มนุษย์ที่ถือแท่งเงินเข้าไปในดันเจียนต่าง ๆ แล้วส่งรายงานผลสำรวจดินกลับมา จนถึงตอนนี้ยังไม่มีรายได้จากวัสดุทำโกเลม แต่ระหว่างนั้น บริษัทใหม่กลับเพิ่มจำนว

ตามหลักแล้ว บริษัทนี้ไม่ควรทำกำไรได้ด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ทำไม ตั้งแต่สัปดาห์แรกของการดำเนินงาน รายได้กลับไหลเข้ามามากเกินคาด ตามที่ผู้ดูแลฝ่ายธุรการซึ่งเพิ่งจ้างมาใหม่รายงาน เพียงไม่กี่วันนี้ พวกเขาก็หาเงินได้พอจ่ายค่าไฟของอ

ว่าแต่ ทำไมคนคนนั้นถึงมาอยู่ที่นี่... ‘สภาพร่างกายโดยรวมดูดีอยู่ แต่สีหน้าก็แย่พอสมควร’ คิมกีรยอเหลือบมองหญิงตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง แต่เพราะเธอนั่งอยู่โดยไม่ได้ดูทรมานอะไร ก็คงยังไม่ถึงขั้นสุขภาพมีอันตรายเร่งด่วน สุดท้ายเข

ถึงจะห่อเหี่ยวไปก็ไม่ได้แปลว่าความโชคร้ายจะหายไปเอง “หมดทางแล้ว” กิลด์มาสเตอร์ผมทองดึงสติกลับมา แทนที่จะเอาแต่นั่งคร่ำครวญกับสถานการณ์ เขาตัดสินใจหาทางออกจากวิกฤตนี้ให้เร็วที่สุด คิมกีรยอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ตั้

การถูกใครสักคนดักถามตรง ๆ ว่า “คิดจะลาออกจากราชการไหม” ย่อมเป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย ซอนอูยอนไม่ได้ตอบทันที เธอเพียงเดินผ่านชายชุดดำที่ขวางอยู่ตรงประตู แล้วกดรหัสดิจิทัลล็อก จากนั้นก็หยุดนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่งพร้อมจมล

ทั้งหมดนั่นหมายความว่ายังไงกันแน่? จองฮาซองชะโงกมองข้ามไหล่คิมกีรยอ เพื่อดูหน้าจอโทรศัพท์ให้ชัดขึ้น ‘ยาวแฮะ’ ตัวอักษรมีมากจนจับใจความไม่ได้ทันที แต่ดูจากข้อความสีน้ำเงินที่ทำเครื่องหมายลิงก์ไว้ นี่คงไม่ใช่ข้อความแชตธรรมด

เอาเป็นว่า ฉันหยุดภารกิจคัลบีทังเอาไว้ได้อย่างปลอดภัยแล้ว แต่พอมาคิดดู นี่ก็ใกล้เวลาอาหารอยู่เหมือนกัน... ‘ยังต้องรออีกนานไหมนะ?’ ในจังหวะที่คิมกีรยอคิดผ่าน ๆ แบบนั้น ขั้นตอนตามปกติที่เหล่าผู้ปลุกพลังซึ่งรวมตัวอยู่ตรงโถง

“พอมาคิด ชาวโลกคนนั้นเคยร้องดังขนาดนี้ไหม?” อย่างน้อยเท่าที่จำ ฉันไม่เคยเห็น ชาวโลกผมดำยังร้องไห้ดัง เกาะใครไว้แม้ผ่านหลายวินาที ปากที่ปกติปิดแน่นอ้าเต็ม ร้องโดยไม่ยั้ง แม้ฉันยังตกใจกับความแรงของปฏิกิริยา “ดูเหมือนเขารัก

‘ไม่ว่าไปที่ไหนในจักรวาล วงการวิจัยก็หนีไม่พ้นการทำงานหนักเกินไปเหมือนกันหมด’ ตอนนั้น เอเลี่ยนที่ยืนหน้าเตียงโรงพยาบาลค่อยปิดตา ราวยอมรับกฎธรรมชาติที่เปลี่ยนไม่ได้ ‘เดี๋ยว เมื่อกี้พูดอะไร? หมายถึง... โรคคุณหายแล้ว? ไม่ ไ

ประมาณตอนคิมกีรยอชะงักหยุดอย่างลังเล “ตะ ตามคาด พอเห็นวิธีทำงานของพวกเรา คุณยังคิดว่าพวกเราหมดหวังใช่ไหม?” “หือ?” “พวกเราทำผิดซ้ำเพราะไร้ความสามารถ แล้วทุกครั้งของหายากโผล่ เหมือนรอบก่อน เราก็กัดกันเองราวจะฆ่ากัน... เอาเ

การเกษียณโดยไม่อธิบาย แถมบทเรียนส่วนตัวเดือนละหกพันล้านวอนก็จบไปนานแล้ว และอื่น ๆ พอมาคิด เมื่อหลายอย่างพันกันขนาดนี้ ก็ไม่มีเหตุแลกข้อความส่วนตัวกับอีกฝ่ายมาพักใหญ่ แต่ตอนนี้ สถานการณ์หายากเกิด ‘ข่าวเดียวที่ได้ยินตามธรร

เอาเป็นว่า เธอยังไม่อยากเชื่อว่าเรื่องวุ่นทั้งหมดนี้เกิดได้ยังไง “คนพวกนี้... เป็นผู้ปลุกพลังเหมือนฉัน และใช้ชีวิตในสังคมสมัยใหม่จริง?” กิลด์มาสเตอร์ Korean Magic Tower ประเมินสถานการณ์ปัจจุบันด้วยความรู้สึกซับซ้อน “แม้แ

เอาเป็นว่า สิ่งเดียวที่เขาใช้เป็นก็กล้องเทเลโฟโต้ อาร์ติแฟกต์อยู่ในมือพลเรือนธรรมดาไม่ได้ และปาปารัซซี่ก็ลงเรดดันเจียนเองไม่ได้ ดูเหมือนเลยเลิกระวังแล้วขายข้อมูลทิ้ง ดังนั้นผู้บริหารที่รวมตรงนั้นตัดสินใจเร็ว “อย่างแรก ไป

ความเป็นไปได้ว่ายาครอบจักรวาลจากต่างโลกอาจเป็นของดรอปหายากที่ได้เฉพาะจากบอสมอนสเตอร์ น่าประหลาด คำถามที่คังชางโฮยกขึ้นกลับฟังน่าเชื่ออย่างน่ากังวล “สำหรับฮันเตอร์ นี่แทบเป็นสามัญสำนึก” ลองนึกถึงบทสัมภาษณ์ผู้ปลุกพลังที่ค้

“ยะ ยาม... พวกยาม...” “ยังไม่ได้ฆ่าใคร ไม่ต้องห่วง” ตึก ไม่ว่าคนรอบจะคิดเรื่องอันดับฮันเตอร์หรือไม่ ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งหย่อนตัวลงเก้าอี้ใกล้ตามใจ “เอาเป็นว่า ต่อจากเรื่องเมื่อกี้...” เก้าอี้สำนักงานราคาถูกรัฐจัด ค่อย ๆ เอ

อะไรของมันจู่ ๆ? ฉันเพิ่งออกมาถึงทะเลกว้างนี่เพื่อเคลียร์ Gate “Elixir” แล้วตอนนี้ดันมีดันเจียนชนิดเดียวกันเป๊ะถูกพบกลางเกาหลีใต้? “หนังสือคำพยากรณ์... หรือจริง ๆ มีประมาณยี่สิบเล่มกระจายทั่วโลก?” แน่นอน คิดอีกที ความเป็

ถึงอย่างนั้น ครั้งนี้จองไฟลต์กลับเช้าวันถัดไป เลยมีเวลาเที่ยวกับซื้อของพอควร วันจันทร์ ทรมาน วันอังคาร วิจัย วันพุธ กลับไปทรมานและวิจัย และวันที่เหลือในปฏิทินก็หนีไม่พ้นเต็มด้วยสิ่งเดิม “อืม” เวลาผ่านไปพักหนึ่ง วันนี้วัน

“เอาเถอะ พูดตรง ๆ... เพราะเธอสวย” ดวงตาเขาดูไร้ชีวิต ถูก [Wordcraft] กดไว้ แต่เสียงกลับสว่างเหมือนตั้งใจถ่ายทอดความรู้สึกจริง “ครับ?” “เหตุผลแรกคือ ในบรรดา S-rank ที่เคยเห็น เอสเธอร์สวยที่สุด ผมถึงขั้นคิดขอแต่งงานแบบคลุม

พอประมูลจบ ฉันตัดสินใจว่าจะคุยกับเขาอีกครั้ง วางแผนสบาย ๆ แบบนั้นในหัว “อา” และแม้ในช่วงสั้นนั้น ดูเหมือนบทสนทนาจบดี เพราะเอสเธอร์กำลังเดินเข้ามาด้วยสีหน้าโล่ง “เฮ้อ” “เกิดอะไร?” “ฉันกังวลว่าเขาจะหน้าด้านเมินแม้ [Fairy’s

เอสเธอร์ยังกอดอก จมอยู่กับความคิด เมื่อความเงียบยืด ชายเกาหลีผมทองตรงหน้าเธอก็ยื่นไอเท็มให้อีกครั้ง เรื่องมาถึงแบบนี้ได้ยังไง? ถึงตอนนี้ กิลด์มาสเตอร์ Korean Magic Tower คงกำลังคิดแบบนั้นพอดี ‘ไม่ได้ใช้เวทตรวจ แต่ถึงเป็น

ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดว่าคุยอย่างเดียวจะพอแก้สถานการณ์... ท้ายสุด คิมกีรยอพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียวต่อหน้าคนขอแต่งงานที่ถูกปฏิเสธ ครู่ต่อมา เขาเงียบแล้วถอยออกจากห้องน้ำ น่าประหลาด ตรงช่วงที่ผู้ปลุกพลังสองคนแยกจากกันสมบูรณ์ ก

ดังนั้นท้ายสุด คิมกีรยอเลือกไม่ใช้ความสามารถ ตอนแรกเป็นเพียงลังเลชั่วครู่ แต่ยิ่งคิด สถานการณ์ยิ่งดูเสี่ยง จากหลายมุม นี่เป็นการตัดสินใจมีเหตุผลสมบูรณ์ของเอเลี่ยน หลังชั่งข้อดีข้อเสียละเอียด แต่จากมุมคนพื้นเมืองดาวนี้ มั

สำหรับข้อมูลประกอบ ชายที่พยายามเข้าหาซอเอสเธอร์แล้วล้มเหลว โดยธรรมชาติเป็นคนมุ่งเรื่องเดียว สมกับคำ เขาแทบไม่สนสิ่งนอกความสนใจตัวเอง จึงตามข่าวช้าพอสมควร ‘ถ้าข่าวไม่หวือหวาพอ บางทีเลือกตั้งประธานาธิบดีก็ลืมได้’ โชคดี คนช

ยังไงการถูกผลักไปทางที่ไม่อยากไป ก็ทำให้โกรธได้ทุกที่ในจักรวาล ‘อย่าเพิ่มคำเกินจำเป็นตรงนี้’ ประมาณตอนมหาจอมเวทตัดสินใจเงียบอย่างฉลาด คิมกีรยอกับซอเอสเธอร์คุยกันพอควรขณะเดินตลาดไอเท็ม แต่พอเวลาผ่าน ก็เลี่ยงไม่ได้ที่ต้องแ

“โอ้โฮ” อาร์ติแฟกต์นั้นใช้เป็นวัสดุยอดเยี่ยม พอความคิดไม่คาดผ่านหัว คิมกีรยอแปลกใจเงียบ ๆ ไม่จำเป็นต้องดิ้นจากพื้นฐาน แค่รื้อไอเท็มผลิตจำนวนมากที่หมุนอยู่ในตลาด งานก็เสร็จเร็ว ทางลัดทำโกเลม เป็นแนวคิดเรียบง่ายจนสงสัยว่าท

แต่สิ่งที่เขากังวลไม่ใช่ข่าวลือจุกจิก หากเป็นความเป็นไปได้เรื่องกฎหมาย ‘ยิ่งนี่ต่างประเทศ ยิ่งต้องทำตัวให้เด่นน้อยลง จะได้ไม่โดนฟ้อง’ พอตัดสินใจแบบนั้น คิมกีรยอก็ก้าวต่อ แค่เดินทางมาถึงงานประมูลอาร์ติแฟกต์พิเศษฤดูร้อนครั

‘จะเอายังไงกับเรื่องนี้ดี?’ เอสเธอร์ยอมรับเองแล้วว่า ถ้าเห็นคู่แข่งสายเดียวกันตรงหน้า มีโอกาสสูงจะพุ่งเข้าใส่ทันที ฉันฟังคำอธิบายจากตัวแทนกิลด์ แล้วค่อย ๆ คิดสถานการณ์ ‘ถ้ามีใครอยู่ข้าง ๆ คอยห้ามไม่ให้ทำอะไรบุ่มบ่ามก็คงด

“ของที่เราได้รอบนี้ ไม่ได้ตั้งใจเอาไปขายตลาดโลกเพื่อให้ได้ราคาสูงสุดหรอกเหรอ?” งั้นไอเท็มพิษก็ขายในประเทศตรง ๆ ไม่ได้สินะ ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ แต่ถ้ามีช่องโหว่ในความจำ ก็มีวิธีง่ายพอสมควรเติมมัน “หือ?” “สายงานเหรอ?” “นี่...” “

หลังได้เดินดูรอบ ๆ อย่างที่รอมานาน ช่วงหนึ่งกลางดึก ‘คิดทุกครั้ง แต่โลกนี่เป็นที่ที่ดูเท่าไรก็ชินไม่ได้จริง’ ถึงอย่างนั้น สถานที่ที่ฉันก้าวเข้าไปถัดมากลับเป็นพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองที่ตอนนี้คุ้นพอสมควรแล้ว ‘แม้แต่แสงดาวเ

“เมื่อกี้ก็บอกแล้วว่าจะปรับไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมยังพูดต่ออีก?” ชายผมบลอนด์ดูเหมือนกำลังแสดงความหงุดหงิดประมาณนั้น ตามมาตรฐานโลก มีไม่กี่คนที่การศึกษาสูงเท่าเขา แต่เพราะอีกฝ่ายชอบทำตัวเหมือนคนบ้าได้ทุกโอกาส เธอก็หมดแรงจะชี

ผมรู้สึกผิด เพราะตัวเองทำพลาดในสิ่งที่ย้อนกลับไม่ได้ ดูเหมือนเรื่องนี้ต้องคุยให้ลึกกว่านี้ ขณะที่ซอนอูยอนยังคิดอยู่ ชายแต่งตัวสบาย ๆ ซึ่งยืนให้น้ำท่วมข้อเท้าครึ่งหนึ่งก็พูดต่อ “ได้ยินว่ายุนซึงของเราถึงขั้นซื้อบ้านแล้ว เข

สองเดือน ไม่ใช่สองวัน ไม่ใช่สองสัปดาห์ แต่เขาไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลยตลอดช่วงเวลานั้น “คะ?” ฉันเข้าใจผิดหมดเลย! เมื่อกี้คิดว่ามีคนตกสระ แต่ตอนนี้ถึงรู้—อันตรายจริงคือเขาอาจอดตาย “คนเราจะอยู่หกสิบวันแบบนั้นได้ยังไง? อา งั

“อืม” ห้องจัดงานศพสินะ พอคิดถึงเรื่องนั้น คิมก็ตัดสินใจว่าไหน ๆ แล้วใช้โอกาสนี้จัดการอะไรบางอย่างด้วยเลย ชายผมบลอนด์ก้มหน้า เพราะเคยขุดเข้าไปในสมองของผู้ตายแล้ว เขาจึงรู้ว่าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่สงสัยหายไปอยู่ที่ไหน “ผ

ยิ่งกว่านั้น คนคนนี้ไม่มีร่องรอยมานาแม้แต่นิด เป็นมนุษย์ธรรมดาแบบที่ใครมองก็รู้ทันที ดังนั้นเมื่อคนแบบนั้นเดินเข้าห้องรับรองของ [Faith] กะทันหัน ตัวแทนบริษัทจึงแทบไม่มีเหตุให้สงสัยตั้งแต่แรก แขก? หรือคนจาก การซื้อขาย บริ

กลางวันแสก ๆ ในห้องที่แสงแดดส่องท่วม มีคนสองคนกำลังคุยกัน “ว่าอะไรนะ? สายนั้นเข้าจริงเหรอ?” ด้านหนึ่งของสายตาคือป้ายพิมพ์เรียบร้อยว่า 【Faith】 และบนกระจกข้างตัวอักษรเกาหลี สะท้อนผู้ใหญ่สองคนนั่งหันหน้ากันบนโซฟาหนังสีแดง “

แต่ตัดความรู้สึกส่วนตัวของสัตว์ทะเลบางชนิดออกไปก่อน... ‘ว่าแต่ เอาเวทรักษาใส่ถุงมือไว้นี่คิดถูกจริง ถึงอย่างนั้น อีกไม่นานก็น่าจะขยับได้แล้ว’ เขาเริ่มพอเดาได้ว่ากลุ่มไหนเป็นคนโจมตีคนรู้จักบนโลก ฮันเตอร์จากโลกกลายพันธุ์คน

พูดตามจริง จากมุมมองของเอเลี่ยน ดาวดวงนี้ค่อนข้างโหดร้ายกับคนที่ไม่สมบูรณ์แบบนัก อย่างในอินเดีย แผ่นทางเดินสัมผัสสำหรับผู้พิการทางสายตาบางครั้งถูกเอาออกเพียงเพราะมองว่าไม่สวยงาม ต่อให้คนที่เคลื่อนไหวลำบากหาเงินซื้อรถเข็น

ตัดคำอธิบายที่ตามมาทิ้งไปก่อน ข้อเท็จจริงที่ว่าน้องสาวของชเวจินสมองตายคือข้อมูลสำคัญมาก ผู้ปลุกพลังสายแปลงร่างคนนั้นยังอยู่ในวัยยี่สิบ และไม่เคยมีข่าวเลยว่าได้รับบาดเจ็บสาหัสจากมอนสเตอร์ในดันเจียนหรืออะไรทำนองนั้น การที่

ห้องจัดงานศพ ในที่แบบไหนไม่ไป ดันเป็นห้องจัดงานศพ “งั้นถ้าอยากเจอฮันเตอร์คนนั้น ดูเหมือนต้องไปตามสถานที่ที่เขียนในข้อความโดยตรง” ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ใกล้ถึงเวลาเริ่มงานของวัน ซอนอูยอนใช้วันลาที่เก็บไว้หนึ่งวัน พอพระอาทิตย

สำหรับข้อมูลประกอบ ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืน การได้รับสายตอนดึกขนาดนี้ ต่อให้ดังอยู่แค่หนึ่งวินาที ก็เพียงพอจะทำให้ใครก็ตามรู้สึกไม่สบายใจ “อะไรของเขา?” แต่ไม่ว่าคิมกีรยอจะรอนานแค่ไหน ก็ยังเดาไม่ได้ว่าสายเมื่อครู่มีเรื่องอ

แล้วผ่านไปกี่ชั่วโมง? “ช่วงนี้บรรยากาศในทีมเป็นยังไง? ทุกอย่างลงตัวดีไหม?” “ครับ ครับ! งานล่าเองก็หนัก แต่คนรอบตัวดีมาก จนช่วงนี้ผมเริ่มรู้สึกสนุกกับการไปทำงานแล้ว” “ไปทำงาน...สนุก...?” ภายในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเมืองหล

ผ่านไปไม่กี่วันหลังเอสเธอร์พูดว่าอยากมีชีวิตที่ต้องกังวลแค่เรื่องเล็ก ๆ ในที่สุดผลลัพธ์ก็ปรากฏบนโทรทัศน์ [รายงานสภาพอากาศวันนี้: ขณะนี้มีประกาศเตือนหิมะตกหนักทั่วประเทศเกาหลีใต้ นอกจากนี้ ยังตรวจพบสัญญาณการเกิด Red Gate

พอฉันพูดถึงแผนชัด ๆ ซอนอูยอนก็ดูตกใจนิดหน่อย แต่แทนที่จะคุยต่อเรื่องแถลงข่าวเกษียณ ฉันหยิบความไม่สะดวกตรงหน้าขึ้นก่อน “แต่รู้อะไรไหม?” “คะ?” “ซอนอูยอน วันนี้คุณสละเวลามาถึงที่นี่ใช่ไหม? เลือกแล้วว่าการใช้วันหยุดสุดสัปดาห

ตามตรรกะแล้ว มันควรเป็นแค่ข่าวลือไร้สาระ แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้กลับฟังมีความเป็นไปได้อย่างประหลาด “เรื่อง...ฮันเตอร์คนนั้น...” คังชางโฮย้ายโทรศัพท์ไปอีกมือ ยังไงก็ไม่ได้คุยต่อหน้าใคร จึงพูดต่อโดยไม่แสดงอารมณ์บนหน้า “น่าจะเ

คิมกีรยอพูดกับคนที่มองเห็น “ฮันเตอร์คังชางโฮ นี่มันอะไรกัน?” แต่คำตอบที่ได้กลับเรียบกว่าที่คิด “การคุยเล่นในดันเจียนถือเป็นพฤติกรรมไม่ดี” หลัง [Knight’s Oath] หมดผล แทบทั้งฤดูผ่านไปโดยไม่มีการติดต่อ แต่คำทักทายแรกที่คนเก

เขาบอกว่าจะฆ่าฮันเตอร์คนอื่นที่พยายามเข้าไป ใครกันแน่ที่จะหยุดใคร? ผู้ปลุกพลังที่กำลังจะเข้าเรดคงไม่ถูกจับกดเหมือนคนธรรมดาหรอกใช่ไหม? ทันทีที่ชายร่างใหญ่ประกาศแบบนั้น ทุกคนรอบตัวก็แข็งค้างอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในสถานการณ์แบบน

ก่อนบทสนทนาจะเริ่มจริงจัง ลมทะเลก็พาความตึงเครียดแปลก ๆ เข้ามาแล้ว ฉันคิดว่าเขาต้องเปลี่ยนเบอร์ไปแน่ เพราะก่อนหน้านี้ก็เคยติดต่อผ่านเบอร์เดียวกัน นั่นจึงเป็นเหตุที่เปิดด้วยคำทักทายแบบนั้น... แต่ไม่มีเวลามาสนเรื่องพิธีรีต

ตอนฉันกำลังจมกับความคิด ครืน! ในที่สุด นักล่าสูงสุดของกล่องอาหารก็ตาย แต่คนข้างตัวดูเหมือนมีเรื่องอื่นให้สนใจ ขณะมองบอสที่ล้มอยู่ ไม่นาน หัวข้อไม่คาดก็ถูกยกขึ้น “อะไรบางอย่างมันแปลก ๆ” เอสเธอร์ที่กำลังจัดการซากมอนสเตอร์เ

‘จะเปิดเผยความจริงให้พวกตัวทดลองที่กำลังจะถูกใช้ประโยชน์ก็ไม่ได้เสียด้วย...’ ฉันไม่ได้ตอบอะไร ปล่อยบทสนทนาไหลผ่านไป การสร้างความเจ็บปวดด้วยการฉีกเนื้อสดโดยไม่ใช้ยาชา ไม่ใช่สิ่งที่คนสติปกติจะทำได้ ฮันเตอร์ตรงหน้าก็เลือกโฟ

อา จริงสิ ก่อนอื่น ฉันปรับกระแสน้ำทะเลนิดหน่อย เพื่อไม่ให้เรือของพวกเราที่วนอยู่แถวนี้ตกลงไปในช่องอากาศ “ฮันเตอร์จ้าน คุณทำอะไรแบบนี้ได้ไหม?” ประโยคแรกของฉันฟังดูก้าวร้าวพอสมควร “ตอนนี้ผมไม่ได้ติดอะไรเลย ถ้าจะเข้าเกตนี้ด