ยอดนางร้ายมืออาชีพ

เรื่องบางเรื่องหากได้แหกกฏไปครั้งหนึ่งแล้ว ก็จะมีการแหกกฎครั้งที่สองตามมาเอง ถึงแม้ชีเจ๋อจะยังคงคลางแคลงใจว่าสถานพักฟื้นแห่งนี้มีอันตรายแอบแฝงอยู่ ทว่าสุดท้ายเขาก็ยอมตามอวี่ฉีไปเข้าร่วมจิตบำบัดกลุ่มอยู่ดีเขาเดินตามหลังเธ

เธอกับชีเจ๋ออยู่ด้วยกันมานานมากพอสมควร อวี่ฉี่ย่อมรู้ว่าการแตะเนื้อต้องตัวคนอื่นแบบที่ทำอยู่ในตอนนี้เป็นเรื่องยากแค่ไหนสำหรับเขา เธอจึงรู้สึกซาบซึ้งขึ้นมานิด ๆ ที่เขายอมเพื่อเธอ แต่ก็อดที่จะประหลาดใจไม่ได้กับ ‘ความโปรดปร

ฝีเท้าของชีเจ๋อพลันหยุดชะงักลง เขาค่อย ๆ หลุบตาลงทีละนิด ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เธอยัดแขนของเธอเข้ามาในมือของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” อวี่ฉีพลันบื้อใบ้ไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มคล้ายไม่ยิ้มออกมา “น่าจะเป็นตอนที่คุณกำลั

“คุณต้องแยกความแตกต่างระหว่างหนังกับโลกความจริงให้ออกก่อนนะคะ” อวี่ฉีพยายามฉุดความคิดที่แหกออกนอกลู่นอกทางไปแล้วของอีกฝ่ายกลับมา แล้วลองปรับแก้ไขใหม่ดู “แล้วที่สำคัญเลยนะคะ ต่อให้มันจะทำได้ตามทฤษฎีก็เถอะ แต่คุณก็ต้องพิจา

ตอนชีเจ๋อไม่เปิดปากพูดอะไร คุณอาจจะรู้สึกได้ว่าชายหนุ่มผมดำรูปร่างผอมสูงที่สุขุมและหล่อเหลาคนนี้ ช่างดูมั่นคงและพึ่งพาได้ราวกับประภาคารที่มอบแสงสว่างท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ประกายตาในดวงตาสีดำขลับคู่นั้นมักเอ่อล้นด้วยความ

อวี่ฉี่เงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายเธอก็ต้านทานสีหน้าที่เหมือนกำลังคาดหวังของเขาไม่ไหว จึงยอมแพ้แต่โดยดีแล้วเอาผ้านวมห่อตัวเองไว้จนกลายเป็นก้อนกลมโง่ ๆ ก้อนหนึ่ง ชีเจ๋อจดจ้องเธอด้วยความสนใจใคร่รู้ที่ไม่รู้ว่าผุดมาจากไหนสักพั

มุมปากได้รูปของชีเจ๋อเม้มแน่นจนเป็นเส้นโค้งดูเย็นชา แสงอาทิตย์สีทองนั้นขับเน้นใบหน้าซีดขาวของเขาให้งดงามราวกับแกะสลักออกมาจากแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ ก่อให้เกิดเป็นความรู้สึกสวยงามที่แสนเย็นยะเยือกและกระจ่างใส ประกายความเคร่งขรึ

หลังฟังเรื่องเล่าที่ถูกกดเสียงลงจนเบาหวิวราวกับกำลังส่งมอบ‘ความลับระดับชาติ’ ของชีเจ๋อจนจบแล้ว อวี่ฉีก็เงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น “หมายความว่า คุณอยากให้ฉันช่วยจับตาดูคุณหมอชีให้คุณเวลาที่แฟนของเขามาหาก็ต้องมาบอกใ

แสงอาทิตย์สีทองยามบ่ายส่องผ่านเข้ามาในห้องที่ค่อนข้างโล่งกว้างปกคลุมร่างเงาอันผอมแห้งของชีเจ๋อไว้ภายใต้ลำแสงอันอบอุ่นและน่าหลงใหล ทำให้สีหน้าที่ติดจะแข็งกระด้างของเขาดูนุ่มนวลลง อวี่ฉี่เมินสายตาตรวจสอบของเขาที่จ้องนิ่ง ๆ

อวี่ฉีมาถึงโลกในนิยายเรื่องใหม่ตอนบ่ายสามโมง สถานที่เริ่มต้นของภารกิจครั้งนี้เป็นสถานพักฟื้นผู้ป่วยจิตเวชที่มีบรรยากาศสวยงามเงียบสงบแห่งหนึ่ง เมื่อลืมตาขึ้นมา อวี่ฉีก็เห็นนายแพทย์หนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่งนั่งอยู่ฝั่งต

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา กู้จวินหลิงก็ทำเหมือนกับกำลังหลบหน้าเธออยู่ วัน ๆ เอาแต่ทำงานล่วงเวลา กลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลาตีหนึ่งตีสองไปแล้ว หนำซ้ำเมื่อถึงบ้านแล้วเขาก็เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง กระดานดำที่ไม่ได้ใช้มานานแผ่นนั

เวลาสองปีผ่านไปในชั่วพริบตา อวี่ฉีสอบเลื่อนชั้นเข้าโรงเรียนมัธยมปลายอันดับหนึ่งของเมืองได้ด้วยคะแนนอันยอดเยี่ยม เธอเติบโตเป็นสาวสวย แน่นอนว่าหน้าตายิ่งเหมือนฟางหว่านขึ้นทุกวัน ทว่าความแตกต่างระหว่างทั้งคู่ยังคงชัดเจนมาก

หลายวันหลังจากนั้น อวี่ฉีจะทำการบ้านให้เสร็จตั้งแต่ที่โรงเรียนจากนั้นจึงไปที่โรงพยาบาลเพื่อรอภู้จวินหลิงเลิกงาน ที่ทำเช่นนี้ หนึ่งคือเพื่อเพิ่มเวลาการอยู่กับเป้าหมาย สองคือเพื่อรับประกันว่าในตอนที่หนิงชิงชิงถูกส่งมายังโร

คำขอโทษของเขาทำให้เธออึ้งไป บอกตามตรง เธอรู้สึกแปลกใจมากตอนที่ได้ยินคนอย่างกู้จวินหลิงเอ่ยคำพูดแบบนี้ออกมา แต่อวีฉีก็ตั้งสติได้ในพริบตา พลางส่ายหน้าบอกว่าไม่เป็นไร เธอหยิบกระดาษทิชชูออกมาจากในกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นส่งให้เข

อันที่จริง ด้วยความสามารถของเธอจะทำเป็นโง่สักหน่อยก็ไม่ใช่ปัญหา แต่ความเป็นจริงนั้นโหดร้ายเกินไป หน้าตาก็ไม่สวยอยู่แล้ว หากไม่แสดงความฉลาดออกไปอีกละก็ น่ากลัวว่าต่อให้อยู่กับกู้จวินหลิงทุกวันคืนก็ไม่อาจจะดึงดูดความสนใจใด

ที่นี่เป็นห้องเช่าขนาดไม่ใหญ่มาก มีสองห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่นไม่รู้เป็นเพราะฟ้าครึ้มหรือว่าตำแหน่งทิศทางของห้องไม่ดีกันแน่บรรยากาศในห้องนี้จึงค่อนข้างมืดสลัว ไม่มีความหรูหราเหมือนกับหลายห้องที่เธอเคยอาศัยในการทะลุมิติค

ในวันเกิดของอวีฉี่ทุกปี ของขวัญที่หานเช่าส่งให้เธอนั้นไม่เคยช้าแบบ แต่ของขวัญทุกชิ้นนั้นได้ผ่านการทุ่มเทพิจารณามาแล้วระดับหนึ่งอย่างเช่นปีที่แล้วเขาก็มอบเรือยอซต์สีขาวดูดีมีระดับให้เธอหนึ่งลำ ด้านข้างเรือใช้ตัวอักษรสีฟ้า

ถึงโรคมะเร็งจะไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ และทำได้เพียงควบคุมอาการเอาไว้เท่านั้น แต่ก็ไม่ได้สิ้นหวังเสียทั้งหมด ข้อมูลได้ระบุไว้ชัดเจนว่า ปัจจุบันนี้มีผู้ป่วยชาวสหรัฐอเมริกาสามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้โดยเฉลี่ยถึงสิบเอ็ดปีแล้ว

หนึ่งในภารกิจที่เป็นงานของอวีฉือการการันตีว่าคู่พระ-นางในนิยายแต่ละเรื่องจะได้ครองคู่อยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยาไปจนจบ หลังภารกิจเสร็จสิ้น หากเธอจากไปทันทีก็มีความเป็นไปได้สูงที่ตัวร้ายชายจะกลับไปทำตัวชั่วช้าเลวทราม และไปหาเ

พริบตาเดียวก็ตกเย็นแล้ว อวี่ฉียกเกี๊ยวร้อน ๆ ควันฉุยออกมาจากในห้องครัว เธอทุ่มเทเวลากับการทำเกี๊ยวแป้งบางไส้ทะลักไปไม่น้อยเกี๊ยวแต่ละชิ้นบางใสวาววับจนแทบจะโปร่งแสง ดูแล้วทำให้คนเจริญอาหารขึ้นหลายเท่าตัว ขนาดหานเช่าเองก็ย

ทุก ๆ วันหานเช่าและอวี่ฉีมักขลุกอยู่ในบ้านพัก ไม่ได้ย่างกรายออกไปไหน ภาระเรื่องการซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันทั้งหมดล้วนถูกมอบหมายให้เสี่ยวโจวเป็นคนจัดการ อย่างกับทั้งคู่กำลังใช้ชีวิตอย่างสันโดษอยู่ในหุบเขาลึกอย่างไรอย่างน

หานเช่าไม่เคยลิ้มลองการใช้ชีวิตแบบนี้มาก่อน ทุกวันทำงานกับพักผ่อนตามเวลา กินข้าวต้ม กินผักใบเขียว เขาไม่ได้มีเพียงห้องหนังสืออันอ้างว้างหนาวเหน็บเป็นเพื่อนอีกต่อไป ยามนั่งพิงโซฟาอ่านหนังสือมักจะมีร่างกายอบอุ่นของเด็กสาวอ

ชายที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานอย่างหานเช่า ย่อมไม่ดีใจจนเนื้อเต้นเพียงเพราะได้รับคำสารภาพรักของเด็กสาวแน่นอน เขาแค่ชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มบาง ๆ ออกมา แล้วตบบ่าของเธอแผ่วเบาหลายครั้งแต่กลับไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว คนทุกคน

กลับบ้านรอบนี้ หานเช่าไม่มีที่ท่าว่าจะออกไปไหน แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เอาแต่พักอยู่บนชั้นสามและใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการขลุกตัวอยู่ใน ห้องหนังสือของตัวเองแทน มีแค่เวลาอาหารสามมื้อกับช่วงหลังมื้อ กลางวันเท่านั้นถึงจะลงมาที่ชั

กว่าอาการของหานเซ่าจะบรรเทาลง ฟ้าก็เริ่มสาง คนทั้งคู่ต่างไม่ได้นอนกันตลอดทั้งคืน เสื้อผ้ายยับยู่ยี่ ผมเฝ้าก็ยุ่งเหยิง สภาพอิดโรยจนดูไม่ได้พอ ๆ กัน หานเซ่าสร่างเมามาพักใหญ่แล้ว ภาพพฤติกรรมตัวเองระหว่างที่เมาปรากฏขึ้นในสมอ

อวี่ฉีล้มเลิกความคิดที่จะพยุงหานเซ่าขึ้นชั้นบนทันที แล้วพาเขาตรงไปยังห้องน้ำของชั้นหนึ่งแทน เดิมทีเธอยังคิดจะตามเข้าไป แต่กลับถูกเขาชิงปิดประตูใส่หน้าแล้วทิ้งเธอไว้ข้างนอกอย่างไม่ไยดี เธอตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะสวมบทเป็นเด

หานเซ่าไม่ใช่เด็กหนุ่มวัยแรกรุ่นที่จะมาเขินอายเพียงเพราะสัมผัสโดนมือของเด็กสาว ชีวิตเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมานานเกินพอ อีกทั้งอายุก็ปูนนี้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเขาก็จะปล่อยวางไม่คิดเก็บเอามาใส่ใจอีก ทุกสิ่งทุกอย่างมีไว้

หานเช่าจ้องมองนกคีรีบูนที่เดินเข้ามาในกรงของเขาเองด้วยใบหน้าสงบนิ่ง เด็กสาวตรงหน้ากำลังอยู่ในช่วงวัยที่งดงามที่สุด ดวงตาของเธอสุกใสเป็นประกายแจ่มชัด ผิวขาวเนียนละเอียด ถึงรูปร่างหน้าตาจะมีดีแค่หกเต็มสิบคะแนน แต่เมื่ออยู่

ไม่กี่วันต่อมา อวีฉี่ก็มาถึงนิยายเรื่องใหม่ นางเอกของนิยายเรื่องนี้มีชื่อว่า ‘ซูเวยเวย’ แม้เธอจะเกิดในครอบครัวที่มีฐานะยากจน แต่ก็เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง สามารถยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร เด็กสาวใช้ชีวิตโ

เดิมทีต้วนจิ๋นเหยียนเข้าใจว่าการมีแฟนสาวที่เย่อหยิ่งและชอบยกตนข่มท่านนั้น เป็นเรื่องที่ต้องเหนื่อยและลำบากมากซะอีก เพราะเด็กผู้หญิงที่เติบโตมาอย่างดาวล้อมเดือนเช่นนี้ มากน้อยยังไงพวกเธอทุกคนก็ไม่สนใจอยู่แล้วว่าคนอื่นจะยิ

ต้วนจิ๋นเหยียนเวอร์ชั่นหนุ่มน้อยยังไม่ได้เป็นจักรพรรดิแห่งการแสดงเหมือนตัวเขาในอีกสิบปีข้างหน้า จูบนี้ของอวี่ฉีจึงทำให้อีกฝ่ายตกใจจนกล้ามเนื้อบนใบหน้าแข็งเกร็งไปวูบหนึ่ง แต่บอสอย่างไรก็คือบอส เพียงพริบตาเดียวก็กลับไปนอนห

เมื่อกลับถึงคฤหาสน์ตระกูลลู่ อวี่ฉีไม่ได้ตรงดิ่งกลับห้องตัวเองไปเหมือนทุกที แต่กลับตามต้วนจิ๋นเหยียนเข้าไปในห้องของอีกฝ่ายแทน ถ้าให้เทียบกันกับห้องนอนสุดหรูของลู่อวี่ฉีแล้ว ห้องของต้วนจิ๋นเหยียนนั้นคงถือได้ว่าเรียบง่ายสุ

ลู่อี่ฉีกับต้วนจิ๋นเหยียนนั้นเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่หนึ่งห้องเดียวกันพอดี คนในห้องเรียนนี้ส่วนมากจะเป็นลูกหลานของครอบครัวเศรษฐีที่ชอบประจบคนที่อยู่สูงกว่า และซ้ำเติมคนที่อยู่ต่ำกว่าจนเคยชิน โชคร้ายที่ลู่อี่ฉีไม่ใช่กุ

อวี่ฉีเป็นนางร้ายคนหนึ่ง ถ้าจะพูดให้เจาะจงแล้วละก็ งานของเธอก็คือการทะลุมิติเข้าไปในนิยายเรื่องแล้วเรื่องเล่า โดยสวมบทเป็นนางร้ายที่มีชื่อเหมือนตัวเธอเอง ในสามร้อยหกสิบศาสตร์อาชีพ ย่อมต้องมีผู้เชี่ยวชาญในวิชาจรรยาบรรณทาง