บทที่ 31 ไม่เคยเสียใจ

แต่งก่อนค่อยรักกัน · ตอน 31

ในขณะที่เหยียนซีกับพี่เซี่ยกำลังคุยกันอยู่ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินกระแทกเท้าเข้ามาอย่างดุดันพร้อมเสียงที่แหลมปรี๊ดก็ดังก้องไปทั่วทางเดินอย่างโกรธเกรี้ยว “เหยียนซี นี่เธอตาบอดหรือไง? ฉันส่งข้อความไปทำไมไม่ตอบ? ฉันรอเธอมาสิบ