โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง: ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้

500 ปรมาจารย์!!! ส่งปรมาจารย์ 500 คนในคราวเดียว ซากโบราณนี้ต้องมีอะไรพิเศษแน่… อย่าคิดว่าหวังฮ่าวฝึกถึงขั้นปรมาจารย์ได้ในเวลาสั้น ๆ พรสวรรค์ของหวังฮ่าวน่าสะพรกลัว บวกกับทรัพยากรฝึกฝนมหาศาล ผลึกหยวนชั้นยอด และยาหยวนชี่ที่

เฉินโซ่วมึนงงเต็มที่ แม้ว่าเขาจะเป็นนักรบขั้นก่อนกำเนิด แต่การต่อสู้ระดับนี้เกินกว่าความเข้าใจของเขา นักศึกษารอบ ๆ ยังคงพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น มองหลินซือหานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ ในความทรงจำของทุกคน หลินซือห

ไม่นาน หวังฮ่าวและเฉินโซ่วก็มาถึง สนามประลองยุทธ ใจกลางโรงเรียน ตอนนี้สนามประลองยุทธเต็มไปด้วยผู้คน นักเรียนในชุดโรงเรียนของสถาบันตี้หวู่ ตาเปล่งประกายมองไปที่สนาม มันยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลย? หวังฮ่าวมองสนามประลองยุทธที่แน่นข

“ต่อให้หวังฮ่าวมีพรสวรรค์แข็งแกร่ง แต่ก็แค่นักรบก่อนกำเนิด ถ้าเจอศัตรูที่จัดการไม่ได้ เขาก็ต้องตาย!” หลินอันกล่าว ดวงตาเต็มไปด้วยแววร้ายกาจ จางเหวินเทาไม่สนใจหลินอัน ในสายตาของเขา การจัดการหวังฮ่าวแทบเป็นไปไม่ได้ หวังฮ่า

หลังจากก้าวสู่ระดับปรมาจารย์ ความเร็วในการดูดซับพลังหยวนและผลึกยมโลกของหวังฮ่าวเพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อรวมกับ เคล็ดเทวะแห่งความโกลาหล ระดับเทวะชั้นยอด ความเร็วในการฝึกฝนของเขายิ่งพุ่งกระฉูด ในช่วงที่ฝึกฝนใน บ่อหยวน หวังฮ่

เมื่อนึกถึงมนุษย์ผู้นั้น มารลั่วรู้สึกขบขัน ยอดฝีมือมนุษย์มาขอความช่วยเหลือจากเผ่ามาร แม้มนุษย์ผู้นั้นซ่อนกลิ่นอาย แต่กลิ่นน่ารังเกียจนั้น มารลั่วรู้ทันที เป็นยอดฝีมือของมนุษย์… ดูเหมือนโชคชะตาของมนุษย์ใกล้สิ้นสุด มารลั่

องครักษ์ตรวจสอบแล้วให้หวังฮ่าวเข้าไป เมื่อหวังฮ่าวก้าวเข้าสู่แดนเทวะแห่งการตรัสรู้ เจ้าหน้าที่ในชุดเครื่องแบบนำเขาไปยังหอคอย ยังไม่ทันก้าวเข้าหอคอย หวังฮ่าวรู้สึกว่าความคิดในสมองตื่นตัวอย่างมาก พลังจิตเคลื่อนไหวรวดเร็ว แ

“ตูม ตูม ตูม!!!” หวังฮ่าวชกหมัดออกไปข้างหน้า พลังสายฟ้าอันบ้าคลั่งพุ่งกระแทกเขาหลุนหลัว เกิดการระเบิดของพลังหยวนมหาศาล ทั้งอวกาศราวกับสั่นสะเทือน การหลอมรวมเคล็ดวิชานี้ไม่เลวเลย ใช่แล้ว หลอมรวมเคล็ดวิชาอื่นด้วย หวังฮ่าวต

สถาบันตี้หวู่ เขาเมฆดาว ใน บ่อหยวน ร่างของหวังฮ่าวเปล่งแสงเจิดจ้า พลังยมโลกจาก ผลึกยมโลก และ ผลึกหยวนชั้นยอด ถูกหวังฮ่าวดูดซับอย่างต่อเนื่อง เม็ดทองในร่างกายของเขาเริ่มละลาย ในที่สุดก็ถึงเวลาก่อตัว ตำหนักหยวน แล้ว หวังฮ่

นักเรียนรอบข้างตื่นเต้นเมื่อเห็นสองยอดอัจฉริยะมาเจอกัน ไม่รู้ว่าจะเกิดประกายไฟแบบไหน “ไม่ทราบว่ารุ่นพี่หลินเฉิงมาหาฉันมีอะไร?” หวังฮ่าวถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หลินเฉิงให้ความรู้สึกกดดันเล็กน้อย แข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์ขั้น

หวังฮ่าวสูดหายใจลึก รู้สึกเสียดายที่มันใช้ได้เพียงครั้งเดียว เปิดตารางสถานะ หวังฮ่าวนึกในใจ 【ชื่อ: หวังฮ่าว】 【พรสวรรค์: ร่างเทวะร้อยเท่า (SSS), ควบคุมอวกาศ (SSS), เงามืดว่างเปล่า (S), หนาวเย็นสุดขั้ว (S)】 【ระดับยุทธ: นัก

หวังฮ่าวเกาหัว กล่าวว่า “ฉันรู้สึกว่าก้าวสู่ขั้นปรมาจารย์คงไม่นาน!” กวนซั่งสูดหายใจลึก จ้องหวังฮ่าวตาไม่กะพริบ ก้าวสู่ขั้นปรมาจารย์ไม่นาน… กวนเฉิงรู้สึกมึนงง เขาจำได้ว่าหวังฮ่าวถึงขั้นก่อนกำเนิดเมื่อเดือนกว่า ๆ ก่อน ตอนน

ไม่ไกลจากหวังฮ่าว มีมารหน้าตาน่าสะพรกลัวจ้องเขาด้วยสายตาดุร้าย “ตูม ตูม ตูม!!!” หวังฮ่าวเม้มปาก พลังจิตมหาศาลพุ่งโจมตีออกไป มารที่อยู่ไกลถูกพลังจิตของหวังฮ่าวกวาดล้าง สูญเสียลมหายใจทันที กลิ่นคาวเลือดและเลือดกระจายไปรอบข

หวังฮ่าวไม่สนใจเสียงซุบซิบของเพื่อนร่วมชั้นรอบข้าง เพียงรอคำตอบจากหลินอันอย่างเงียบ ๆ ไม่นาน หลินอันเดินเข้ามาด้วยสีหน้าหยิ่งผยอง เพื่อนร่วมชั้นที่เห็นท่าทางของหลินอันรู้ทันทีว่าเงินสตาร์คอยน์ของเขาถึงมือแล้ว หวังฮ่าวตาเ

“มีอะไร?” หวังฮ่าวถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แค่ไอ้ขั้นสิบ… หวังฮ่าวไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายจะเป็นภัย แม้แต่ หลินเฉิง ระดับปรมาจารย์มา เขาก็ยังมั่นใจว่าจะลองสู้ดู ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไอ้หมอนี่ที่เพิ่งทะลวงขั้นสิบ หลินอัน ชะงัก คาดไ

จากนั้น หวังฮ่าวเก็บความคิด ออกจาก ศูนย์ฝึกยุทธสุดขีด มุ่งหน้าไปยัง สถาบันจักรพรรดิ … สถาบันจักรพรรดิ ภายในสถาบันยังคงเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งยุทธภพ ทุกหนแห่งมีคนประลองวิชายุทธหรือพูดคุยเกี่ยวกับเทคนิคการต่อสู้ หวังฮ่าวมอง

ดวงตาของ เย่ฝาน เปล่งประกายด้วยความโกรธเกรี้ยวไร้ขอบเขต กล้าดีอย่างไรที่ฆ่าลูกชายของเขา เย่ฝานค่อยๆ อุ้ม ฉู่เมิ่งเหยา เบาๆ มองไปที่เกราะในสีทองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดข้างกาย เขารู้สึกได้ถึงหัวใจที่สั่นสะเทือนไม่หยุด นั

มารซานไม่คาดคิดว่าจะพบคนที่ตัดแขนมันที่นี่ ความเสียใจและความเจ็บปวดห่อหุ้มจิตใจ พลังของหวังฮ่าวเกินกว่าที่มันจินตนาการ คิดว่าการพามารเข็มมาจะเพียงพอ แต่… รู้อย่างนี้ควรพาพี่ชายมา… “ตอบถูก รางวัลคือโอกาสเริ่มใหม่!” หวังฮ่

ครู่ต่อมา จวนหยวนในร่างกายของหลินเฉิงก่อตัวสำเร็จ กลิ่นอายเฉพาะของปรมาจารย์แผ่ออกมาจากร่างกาย พลังสายฟ้าอันบ้าคลั่งห่อหุ้มร่างกาย หลินเฉิงราวกับเทพสงครามสายฟ้าผู้เกรี้ยวกราด พลังอำนาจกดดันทุกคนในที่นั้นจนรู้สึกหวาดหวั่น

ในมุมที่เงียบสงบแห่งหนึ่งของป่ามารใจ หวังฮ่าวหอบหายใจอย่างหนัก เสื้อผ้าบนร่างกายฉีกขาดยับเยิน หน้ากากบนใบหน้าแตกสลายสิ้นเชิง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยช้ำสีแดงเข้ม สั่นสะท้านไม่หยุด มารลั่วผู้นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว หวังฮ่าวรู้สึ

หวังฮ่าวตาหยี เงา มาร ไกลออกไปทำให้ใจเขาเต้นแรง พลังกดข่มน่าสะพรึง เขารู้สึกได้แม้อยู่ขอบ “จะตายที่นี่จริงๆ เหรอ รู้ก่อนไม่มาป่า ใจมาร …” “มั่วหลัวน่ากลัวเกิน เทียบกับมั่วเถิงและหลินเฉิงแข็งแกร่งกว่าหลายขั้น…” “อันดับหนึ

เมื่อพลังสายฟ้าของหลินเฉิงจะถึงมั่วเถิง พลังเลือดของมั่วเถิงเพิ่มขึ้นฉับพลัน พลังสายฟ้าถูกพลังเลือดของมั่วเถิงกลืน กลิ่นคาวเลือดในอากาศเหมือนถูกพลังสายฟ้าจุดไฟ กลิ่นไหม้ฟุ้งกระจาย หลินเฉิงมองฉากนี้ ใจหนัก มั่วเถิง… พลังเ

“ตูม ตูม ตูม!!!” เมื่อก้าวเข้าสู่พื้นที่แกนกลาง หวังฮ่าวรู้สึกถึงพลังจิตของเขาที่ตื่นตัวถึงขีดสุด พลัง มารมายา ที่จับต้องได้โจมตีทั้งจิตใจและร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง 【 เคล็ดหลอมวิญญาณดารา 】ทำงานไม่หยุด ลมหายใจสีทองอบอ

หลังจากสูดหายใจลึก หวังฮ่าวก้าวเข้าสู่ป่ามารใจทันที นักรบที่ขอบป่าต่างตกตะลึงเมื่อเห็นหวังฮ่าวก้าวเข้าไป “เด็กใหม่นั่นเข้าไปในป่ามารใจจริง ๆ… นี่…” “เจ้าพูดอะไร เรียกเด็กใหม่ได้ยังไง นั่นคือความภาคภูมิใจของเผ่ามนุษย์…” “

แต่ปรมาจารย์หลายคนกลับผ่านทางเข้าไม่ได้ หวังฮ่าวมองคนที่ทางเข้า รู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย ป่ามารใจนี่มันประหลาดขนาดนี้เลยหรือ มีคนพยายามบุกป่ามารใจอย่างต่อเนื่อง แต่ส่วนใหญ่ถูกขวางไว้ที่ทางเข้า หลายคนเข้าใกล้แล้วถอยออกทันที

รอบตัวของหวังฮ่าวมีกลิ่นอายอันลึกล้ำของยมโลกพันรอบ เมื่อผลึกยมโลกถูกดูดซับ พลังของผลึกยมโลกชั้นยอดถูกหวังฮ่าวกลืนกินราวกับวาฬดูดน้ำ ร่างกายของหวังฮ่าวหยุดสั่น กลิ่นอายค่อย ๆ สงบลง จากนั้น พลังอันบริสุทธิ์ของผลึกยมโลกชั้น

บทที่ 114 อะไรนะ! พ่อมันชื่อเย่ฝาน? ครู่ต่อมา หวังฮ่าวพบแหวนมิติของเย่หยุน บ้าเอ้ย… นี่มัน… หวังฮ่าวมองผลึกหยวนในแหวนมิติที่สว่างตา ตาค้าง นี่… ผลึกหยวนสุดยอด … สมแล้วที่เป็น รุ่นที่สอง ออกนอกบ้านพก ผลึกหยวนสุดยอด เยอะขน

ยิ่งกว่านั้น เงาดำของหวังฮ่าวลบร่องรอยการมาของเย่หยุนทั้งหมด ไม่มีใครรู้ว่าเย่หยุนอยู่ที่นี่ ดูสิว่าแกจะทนได้นานแค่ไหน นายน้อยเย่ หวังฮ่าวคิด เย่หยุนพบว่าไม่สามารถส่งสัญญาณใดๆ ได้ ใจเริ่มตื่นตระหนก นี่คือการโจมตีเจาะจง?

ครู่ต่อมา หวังฮ่าวมาถึงหุบเขาแห่งนั้น รอบหุบเขาถูกล้อมด้วยชั้นหินหนาทับซ้อน กลิ่นคาวเลือดและเจตนาฆ่าฟุ้งกระจาย ใกล้ๆ มี มาร ระดับก่อนกำเนิดไม่กี่ตัว หวังฮ่าวจัดการง่ายๆ ในไม่กี่นาที ต่อไปขึ้นอยู่กับเย่หยุนแล้ว หวังฮ่าวคิ

เสียงของหวังฮ่าวดังก้องในแดนร้าง จากนั้น ด้วยสายตาตื่นกลัวของนักรบตาเดี่ยว หวังฮ่าวส่งเขาลงนรก สี่หัวเรียงกันอย่างเรียบร้อยในแดนร้าง ครอบครัวต้องอยู่ด้วยกันให้ครบ สบายใจแล้ว… หวังฮ่าวมองสี่หัวตรงหน้า พึมพำในใจ ต่อไปต้องไ

“ตู้ม!!!” พลังหยวนมหาศาลกลายเป็นพลังสายฟ้า เกือบจะก่อตัวเป็นขอบเขตสายฟ้าขนาดเล็ก นักรบคนอื่นเห็นพี่ใหญ่ใช้ท่าไม้ตาย ต่างบินถอยห่างออกไป หวังฮ่าวเห็นว่าหลบไม่พ้น จึงเร่งเคล็ดกายสายฟ้าเต็มพลัง พลังหยวนสีเขียวอ่อนและพลังสาย

การสังหารมารยมโลกเหล่านี้ในตอนนี้ไม่ได้มีความหมายมากนักสำหรับหวังฮ่าว แน่นอนว่ามีมารยมโลกบางตัวพยายามขวางทางหวังฮ่าว สำหรับมารที่หาเรื่องตายเองแบบนี้ หวังฮ่าวย่อมไม่เกรงใจ ทั้งหมดถูกบดขยี้ กลายเป็นศพทั้งสิ้น บริเวณรอบนอก

เมืองหลวง สมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ ห้องนอนตกแต่งเรียบหรู สาวงามในชุดเดรสสง่างามนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้ง สัมผัสใบหน้าเนียน รอยถูกตบหายไปนานแล้ว แต่ทุกครั้งที่มองหน้า ฉู่เมิ่งเหยา จะนึกถึงชายหน้ากากที่ไม่สนใจเธอ แกเป็นใครกันแน

“ใจสั่นสิ แต่ฉันไม่กล้าแตะ และเมื่อตัดสินใจเป็นมิตรกับไอ้หน้ากากแล้ว เรื่องพวกนี้ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน!” ตู้หยางจื้อพูด “ไม่ต้องลงมือ แค่บอกตำแหน่งก็ได้รางวัลสตาร์คอยน์ไม่น้อย…” นักรบอีกคนพูด “เมื่อตัดสินใจเป็นมิตรกับไอ้หน้า

… บทที่ 106 ตู้หยางจื้อ บ้าเอ้ย… นักรบศักดิ์สิทธิ์ … ยอดปรมาจารย์ … หวังฮ่าวรู้สึกปวดใจนิดๆ ทำไมแค่ตบผู้หญิงคนหนึ่งถึงได้ไปพัวพันกับตระกูล นักรบศักดิ์สิทธิ์ … ไอ้ รุ่นที่สอง นั่นก็โง่สุดๆ พ่อเป็นถึง นักรบศักดิ์สิทธิ์ แล้

อากาศรอบ ๆ ค่อย ๆ เต็มไปด้วยความร้อน เหมือนมีธาตุไฟร้อนระอุในอากาศ ยิ่งเข้าใกล้ที่ตั้งของเผ่ามารไฟ ฉันยิ่งสัมผัสได้ถึงมลังมารที่เพิ่มขึ้น ข้างหน้าดูเหมือนมีคน! พลังจิตอันแข็งแกร่งของฉันสัมผัสถึงเงาคน ข้างหน้ามีกลุ่มคนซ่อ

สมรภูมิสัตว์อสูรและมาร จุดยุทธภพของสหพันธ์ยุทธภพ ห้องฝึก ตอนนี้ร่างฉันมีพลังหยวนฟ้าดินลุกโหม พลังหยวนในอากาศแทบกลายเป็นของเหลว … ฉันรู้สึกว่าแก่นทองในร่างหมุนถึงขีดสุด ผลึกหยวนทั้งหมดถูกดูดซับจนหมด พลังหยวนอันบ้าคลั่งพุ่

“พี่ใหญ่ ท่านไม่ลงมือเองหรือ? มารฉีอยู่อันดับ 35 ในรายชื่ออัจฉริยะเท่านั้น!” มารซานพูด “ฉันมีเรื่องอื่นต้องทำ…” ดวงตาของมารเถิงเหมือนมีเลือดลุกไหม้ … เมืองหลวง ชั้นเรียนเทวะยุทธของสถาบันเมืองหลวง เฉินโซ่วเพิ่งเลิกเรียน เ

“น้องหวังฮ่าว ลุงเจียงคุยอะไร?” ฉันออกมา ลู่เจี๋ยรีบถาม ฉันตอบเลี่ยง ๆ ไม่พูดมาก ฉันปฏิเสธการชักชวนของหมอเจียง… “ดูนี่!” ฉันหยิบยาหยวนวิญญาณ ยิ้ม “ยาหยวนวิญญาณ!” ลู่เจี๋ยตาเป็นประกาย จ้องยา ลู่เจี๋ยรับยาจากฉัน ตื่นเต้น “

ไม่แปลกที่หมอเจียงให้ความกดดันมหาศาล และมองทะลุฉัน นักยุทธจิตศักดิ์สิทธิ์จากแดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน… “ไม่ทราบว่าผู้พี่มีคำชี้แนะอะไร?” ฉันถาม ต่อหน้านักยุทธจิตศักดิ์สิทธิ์ ความคิดเล็ก ๆ ไร้ประโยชน์ “น้องหวังฮ่าวสนใจเป็นศิษ

“ลุงเจียง นี่หวังฮ่าว ดอกวิญญาณสวรรค์เป็นของเขา และเขายังช่วยชีวิตฉัน!” ลู่เจี๋ยแนะนำให้หมอเจียง หมอเจียงจ้องหวังฮ่าว ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ฉันรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุ แม้ใช้【เคล็ดลมหายใจเทวะ】สุดกำลังก็ต้านไม่ได้ ยอ

ลู่เจี๋ยยิ้ม “น้องหวังฮ่าว อย่าดูร้านนี้เรียบง่าย ข้างในคือยอดฝีมือ!” หวังฮ่าวกระพริบตา ยอดฝีมือ? นึกถึงตาเฒ่าที่ให้【เคล็ดหลอมวิญญาณดวงดาว】 บางทีที่นี่อาจมียอดฝีมือ ลู่เจี๋ยเคาะประตูไม้ที่ผุพัง ไม่นาน ชายวัยกลางคนหนวดรกร

ยาหยวนวิญญาณ!!! หวังฮ่าวตาเป็นประกาย จำได้ว่าเห็นในห้างนักรบตอนซื้อยาพลังหยวน เม็ดละ 1,000 ล้านสตาร์คอยน์ และมักขาดตลาด ถูกซื้อหมดทันที ยาหยวนวิญญาณเพิ่มพลังหยวนและพลังจิต ผลลัพธ์เด่นชัด… “พี่ลู่หมายถึง?” หวังฮ่าวตาเคลื่

สายตาหวังฮ่าวเย็นชา พลังหนาวสุดขั้วและ【เคล็ดเก้ายมโลกหนาวเหน็บ】แผ่ออกจากร่าง ลู่เจี๋ยและฉู่เมิ่งเหยารู้สึกเหมือนตกลงในถ้ำน้ำแข็ง แม้เป็นเที่ยงวันอันร้อนระอุ แต่รู้สึกหนาวถึงใจ ฉู่เมิ่งเหยาถูกสายตาหวังฮ่าวจ้องจนอึดอัด ฝืน

หญิงสาวชุดขาว ผิวขาวสวยสะดุดตา เดินมาด้วยสีหน้าเย็นชา ชายกระโปรงขาวเปื้อนเลือด เลือดบนชายกระโปรงผสานใบหน้าสวย มีเสน่ห์ชวนหลง ลู่เจี๋ยหน้าบูด ฉู่เมิ่งเหยา… “ฉู่เมิ่งเหยา ตอนนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ คุณมาสายแล้ว!” ลู่เจี๋ยพูดเรี

“ปัง ปัง ปัง!!!” รูปปั้นน้ำแข็งมารระเบิด เลือดและเนื้อกระจายทั่วที่ราบ มารซานร้องอย่างเจ็บปวด ดังก้อง ลู่เจี๋ยที่สั่นอยู่บนพื้นตาโต นักรบคนนี้มาจากไหน พลังน่าทึ่ง ไม่ใช่แค่ลู่เจี๋ย คนหอพายุลมตะลึง แล้วดีใจ นักรบนี้แข็งแก

ลู่เจี๋ยรู้สึกกังวล ทำไมฉู่เมิ่งเหยายังไม่มา ดอกวิญญาณสวรรค์บานแล้ว “พี่เจี๋ย รอไม่ได้แล้ว!” ชายหนุ่มข้างลู่เจี๋ยเร่ง มารซานมองดอกวิญญาณสวรรค์ที่สีสันสดใสขึ้น ตาเต็มไปด้วยความปรารถนา กลิ่นคาวเลือดและความฆ่าในอากาศยิ่งเข้

เก็บความคิด หวังฮ่าวหยิบเข็มทิศตรวจจับมารยมโลกที่กวนเฉิงให้ เดินไปทางตะวันออก ฆ่ามารยมโลกไป หาเขตมารหลินจือเพลิงไป หลังฝึกในห้องฝึกเมื่อคืน หวังฮ่าวรู้ระดับพลังตัวเองคร่าว ๆ ถ้าใช้วิชายุทธระดับ C ฉันสู้กับนักรบขั้นก่อนกำ

หวังฮ่าวและอวี๋เจียนหันกลับ ชายชุดดำ ตามด้วยนักรบกลิ่นอายแข็งแกร่ง 8 คน เข้าสู่สายตา “ไล่คุน คุณจะทำอะไร!” เย่เสี่ยวหลิงจ้องชายคนนั้น สีหน้าเย็นชา อวี๋เจียนโกรธ ไอ้หมอนี่ตามตื๊อไม่เลิก… “เสี่ยวหลิง ถ้าเธอทำให้พวกเราสบายต

“พี่สาว คุณว่าอะไรนะ?” หวังฮ่าวจัดการมารยมโลกสองตัวเสร็จ ถามเย่เสี่ยวหลิง พี่สาว? เย่เสี่ยวหลิงเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ไอ้หมอนี่เรียกฉันว่าพี่สาว? เย่เสี่ยวหลิงโกรธจนตัวสั่น รูปร่างสุดสะบึมสั่นไหวในอากาศ ราวกับจะระเบิ